کاش هیچ وقت بهش نگفته بودم . خندم می گیره . چه خنده تلخی . . . وقتی نگفته بودم همیشه آرزو می کردم که می تونستم تو یک لحظه همه اونچه تو دلمه رو بهش بگم ، حالا که گفتم ، . . .

ولی نه ؛ کاش نمی گفتم . کاش نمی گفتم . ای کاش نمی گفتم .

می دونم که دیگه نمی تونم حتی یک کلمه بهش بگم ، حتی یک کلمه ؛ ولی انقدر تو دلم حرف دارم که اگه بخوام بگم شاید یه عمر طول بکشه ، یک عمر .

می دونم که فراموش شدم . می دونم که دیگه براش هیچ معنی ندارم ، شاید از اول

هم نداشتم ، می دونم .

 هیچ کس نمی تونه بفهمه که چقدر برام سخته .

همیشه سعی می کنم تبسمی رو لبام باشه ، بخندم ، شاد باشم ؛ ولی هیچ کدوم

اینا واقعی نیستند ، هیچ کدوم .

خدایا این چه دردیه که درمانش ممکن نیست .

بازم یه خنده تلخ . . . دیگه نمی دونم به چی باید فکر کنم ، به چی نباید فکر کنم. بی اختیار می خندم . اگه دیوونگی این طوری نیست پس چیه ؟

نمی دونم چقدر دیگه می تونم تحمل کنم . . . . . . . .

                                                  delsookhteh.tk 

 

دلم سوخت و نفهمید کسی  

         دریای اشکم سرازیر شد و ندید کسی

                      هق هق هر شبم را نشنید کسی .

سکوت معنادارم را . نگاه های عجیبم را . افکار مغشوشم را .

                             دلتنگی های ابدی ام را . حضور بی روحم را . . .

                                                                                    نفهمید کسی

شکستن دلم چه بی صدا بود شنیدنش کار هر کسی نبود شاید او هم نشنیدش . قلبم با وجود شکستنش هنوز برای او می تپد و او هرگز این را نمی داند .نمی داند .

ستاره امیدم در لا به لای ظلمت بی انتهای شب گم می شود . دیگر چه امیدی ؟ امید به چه چیزی ؟

مرگ تدریجی .

و این است سرنوشت مختوم تمام دلسوختگان این خاک .                                                

                                                           delsookhteh.tk