خوشحالی و خوشبختی واقعی امری نیست که آن را مال خود سازیم . خوشحالی و خوشبختی واقعی امری است که می بایست آن را بیاموزیم . 

 يكي از اساسي ترين توهمات آدمي، اين است كه گمان مي كند عشق را مي شناسد ؛

 به همين سبب از تجربه ي عشق عاجز است . هر كسي مي پندارد كه مي داند عشق چيست ؛ بنابراين، نيازي به تجربه ي آن احساس نمي كند. به همين دليل عشق با دنياي ما قهر كرده است . ما با عاشقاني روبرو هستیم كه از عشق تهي اند .

 چنانچه به راستی مردی را خوشحال و خوشبخت دیده باشید یا بی گمان مشغول ساختن یک قایق بوده و یا نوشتن سمفونی یا تدریس به پسرش و یا مشغول کاشتن گل کوکب در باغچه ی خانه اش یا  در صحرای گبی به دنبال تخم دایناسور بوده است . هیچ وقت نمی بینید مردها آن طور که به دنبال دگمه ی سردست گمشده شان زیر رادیاتور شوفاژ اتاقشان می گردند ، به دنبال خوشبختی و خوشحالی واقعی بگردند . برای مردها خوشحالی و خوشبختی واقعی به خودی خود یک هدف نیست که مدام در عطش آن بسوزند . مردها فقط موقعی می فهمند خوشحال و خوشبخت بوده اند که زندگی بیست و چهار ساعته ی هر روزشان ، ساعت هایی پر از کار و زحمت و گرفتاری باشد .

   -  و . بران ولف

 هرگز قدرت التیام بخش مهربانی های ساده و روزمره ی زندگی را دست کم نگیرید . یک کلمه ی محبت آمیز می تواند یاس و نا امیدی را از دل کسی بگیرد و آن را با نور امید روشن کند . یک لبخند می تواند به دیگران کمک کند تا باور کنند مهم و با ارزش اند . یک عمل محبت آمیز می تواند زندگی آدم ها را نجات دهد .

قصه ی کوتاه عشقی جاودان در وجود من و تو که ﻫﻤﻴشه نادﻴده می ﮔﻴرﻴم :

دو سال پیش من و جفری در جزیره ای کوچک کلبه ای اجاره کردیم تا تعطیلات آخر سالمان را در آنجا سپری کنیم . فردای روزی که رسیدیم ، بیرون کلبه نشسته بودم و کتاب می خواندم که صدای میو میوی گربه ای را شنیدم که انگار درد می کشید .

چند سال پیش زنی به نام مارین کانتی از ایالت کالیفرنیا متوجه عبارتی شد که مدام در ذهن او صدا می کرد .

سعی کنید گاهی اوقات بی هیچ هدف و یا برنامه ریزی قبلی و بدون هیچ گونه چشم داشت و یا توقع خاصی مهربان باشید و اعمال و رفتار برخاسته از "زیبایی" را تمرین کنید .

سپس او این فکر و ایده ی جدید را با دوستانش در میان گذاشت . این فکرش را بی قانونی ، هرج و مرجی و بی نظمی مثبت نامید و تصمیم گرفت فلسفه ی خود را با مهربان بودن و اعمال و رفتار زیبای خود آن هم کاملا تصادفی و بی هیچ برنامه ریزی و بی هیچ چشم داشت و توقعی جامه ی عمل بپوشاند .

جای بسی تاسف است که بخشی از طبیعت انسانی این گونه است که امکاناتی را که داریم بدیهی می پنداریم و قدرشان را نمی دانیم مگر موقعی که آن ها را از دست بدهیم . سپس بر سر آنچه دیگر نمی تواند مال ما باشد گریه می کنیم و خودمان را به سبب وقت تلف کرده و از دست داده  سرزنش می کنیم .

بدون لحظه های ناب ، روح رابطه تان خواهد مرد . به زودی ممکن است بخواهید ناخشنودی را که در رابطه تان وجود دارد نادیده بگیرید و آن را انکار کنید و باز هم باهم بمانید . اما رابطه تان دیگر مانند پوسته ای توخالی شده که فقط مثل قراردادی مشترک برای راحتی و فرار از تنهایی شماست .

خلق و تجربه ی لحظه های ناب این نیست که با کسی باشید . لحظه ی ناب آن چیزی است که وقتی باهم هستید بین شما اتفاق می افتد . آن چیزی که بین تان اتفاق می افتد می تواند لحظه ای ناب را رقم بزند .

تمام آفرینش ها و خلاقیت های بزرگ ابتدا با دید و تصویری ذهنی آغاز می شوند . نقاش زبردست قبل از آنکه بتواند تابلو و شاهکارش را بکشد باید آن را در ذهن خودش ببیند . یک معمار قبل از آنکه بتواند ساختمان زیبایی را طراحی کند باید آن را در ذهن خودش ببیند و بپروراند . یک موسیقی دان قبل از آنکه بتواند قطعه ای موسیقی بسازد باید آن را در ذهن خود بشنود . تصویر ذهنی و رویاهای ما تولد هر آنچه را از عشق نشات می گیرد تصویر می کنند .

چنانچه می خواهید زندگی شما همواره با عشق و شور باشد ، و با عشق و شور نیز عشق بورزید باید به قلب و عشق خود ایمان داشته باشید . ایمان همان صحه گذاشتن به رابطه ی عاشقانه ای است که با رویاها و امید هایتان دارید . ایمان همچنین صحه گذاشتن و درک این نیاز و گرایش درونی از شماست که می خواهید تغییری در این دنیا ایجاد کنید تا آن را به جای بهتری بدل کنید . ایمان ظهور و بروز طبیعی همان عشق و شور زندگی شماست . هنگامی که نسبت به رابطه ، پروژه ، آرمان یا غایتی برتر در خود احساس عشق و شور و حال می کنید ایمانی در قلب شما شکل می گیرد . ایمان به این که آنچه را که برایتان مهم است به موفقیتی کم نظیر بدل خواهید کرد .

 در آغاز تنها عشق بود . حتی زندگی و پیدایش شما بر روی این کره ی خاکی نیز برخاسته از عشق است . این عشق بوده است که در یک لحظه مرد و زنی را چنان به سوی هم جذب کرده است تا از تلفیق و اتحاد عاشقانه ی بدن آنها بذر شما متولد گردد . هنگامی که آن بذر و دانه رشد کرد و شما آمادگی آن را داشتید که به این جهان گام بگذارید ، ورود خود را با تمامی شور و حالی که در اختیار داشتید به تمامی آنانکه در دور و بر شما بودند اعلام کردید . تا بر کسی شکی باقی نگذارید که حال دیگر از راه رسیده اید ! حتی بدن شما همواره از عشق مرتعش و لرزان است .

زمانی را به یاد بیاورید که سرشار از عشق بودید . حال چه به لحاظ  فیزیکی – جسمانی ، احساسی – عاطفی یا روحی – معنوی . هنگامی که این لحظه را مجددا در ذهن خود زنده می کنید و آن عشق را مجددا با تمامی شدت و قدرت آن تجربه می نمایید ، به یاد آورید که در آن زمان و به موازات آن ، احساسی از تسلیم ، وادادن و رها کردن را همزمان در خود ، تجربه کرده بودید .

عشق چیست ؟ معشوق کیست ؟ آیا بودن با کسی یا ازدواج با او همان عاشق بودن است ، آیا عشق بازی به این معناست که عاشق هستید ؟ میلیون ها انسان متاهل هستند . هر روزه میلیون ها انسان با یکدیگر همبستر می شوند ، اما تنها عده ی معدودی از آنان عاشق اند .

شروع رابطه مستلزم جرات و شهامت روحی چندانی نیست . شما می توانید به راحتی با کسی ازدواج کنید ، اما عشق ورزیدن آن هم به طرزی عمیق و واقعی مستلزم جرات و شهامت کم نظیری است . زن و شوهر بودن کاری آسان است ، اما معشوق واقعی بودن آنقدرها هم آسان نیست . طی طریق و سیر و سلوک در قلمرو "روابط خودآگاه" جرات و شهامت می طلبد .

چگونه می توانیم حتی نعمت هایی که در این زندگی شگفت آور برایمان خلق شده است را جبران کنیم ؟ اگر راهی وجود داشته باشد ، به اعتقاد من آن است که هر لحظه از زندگی ما باید کاملا با عشق همراه باشد و با عشق زندگی کردن یعنی عشق خود را به هر کسی که می بینیم و هر کاری که انجام می دهیم هدیه کنیم .

 ما در جهانی بسیار عاشق زندگی می کنیم . اگر به دقت به اطراف بنگرید ، مشاهده می کنید که هر کس یا هر چیزی که برای خلق دنیای فیزیکی مسئولیت دارد با عشق زیادی کار می کند . طبیعت از نظر نقش و جزئیات ، جسور و متنوع است و اشاره ای است به ما که هنرپیشه ی کمدی در پشت صحنه هایی هستیم که عشق ، اشتیاق و شادی لازم داریم .

زندگی عاشقانه ، شهامت لازم دارد . زمانی که تصمیم می گیرید که با عشق زندگی کنید ، در هر لحظه و در هر شرایطی تمام وجودتان ، عشق را لمس می کند . تمام انرژی ناشی از آن را دریافت می کنید و راه برگشت ندارید .

تمام کودکان رازی دارند که تعداد کمی از بزرگسالان آن را به خاطر می آورند یا درک می کنند . آن راز این است که آنها در هر لحظه با عشقی دست نخورده و اعجاب آور دست و پنجه نرم می کنند . به بازی کردن یک کودک بنگرید . شما عشق را در اعمال او می بینید . هر تصمیمی همراه عشق است ، هر فرصتی با عشق لمس می شود ، هر ماجرای جدیدی با عشق آغاز می شود ، هر مانعی با عشق مقاومت می شود . شما می توانید درخشش عشق را در چشمان کودک شاهد باشید ، در خنده و فریادهای شادمانه ی او ، آن را درک کنید و آن را در فضای اطراف او احساس کنید . او واقعا وجود داشتن خود را جشن می گیرد . او واقعا زنده است .

آیا شما از آن دسته انسان هایی هستید که در هر لحظه نیازمند بازبینی خود می باشند ؟ آیا وقتی اشیاء در جای خود قرار نمی گیرند ، مثلا زمانی که حوله ها درست روی جا حوله ای آویزان نمی شوند یا وقتی کسی روی خطوط پارک می کند یا زمانی که یک لیوان روی کابینت رها شده است یا چیزهای دیگر که دقیقا طبق برنامه ی شما عمل نشده است ، شما را عصبانی می کند ؟ اگر این طور است ، احتمالا عشق را طبق میل خود تجربه نکرده اید . به خاطر اینکه عشق زمانی ظاهر می شود که مهارش نکنید .

عشق احساسی نیست که هر کس ، صرف نظر از مرحله ی بلوغ خود ، بتواند به آسانی بدان گرفتار شود .

تمام کوشش های انسان برای عشق ورزیدن محکوم به شکست است ، مگر آنکه خود او با جد تمام برای تکامل تمامی شخصیت خویش بکوشد ، تا آنجا که به جهت بینی سازنده ای دست یابد .

از همان ابتدای خلقت مردها چنین آموزش دیده اند که کارها را انجام بدهند . شکار کنند ، خانه بسازند و از زن ها و خانواده شان مراقبت و مواظبت کنند . نقش مردها همواره این بوده است . پس مردها هویت و ارزش شخصی خود را از طریق کار ، زحمت ها ، موفقیت ها ، و دستیابی به موفقیت هایشان تعریف می کنند . از طرف دیگر همیشه چنین انتظار رفته است که در ارتباط برقرار کردن ماهر باشند . زن ها دیگران را خوشحال و راضی می کنند ، از آنها حمایت می کنند ، غذا می دهند و محبت و توجه می کنند . به این ترتیب است که زن ها در احساس کردن و "بودن" مهارت زیادی دارند .

قرن هاست که مردها با دنیای احساسات و عواطف بیگانه بوده اند ، قلمروی که زن ها در آنجا شکفته و بالنده می شوند . این در حالی است که مردها می بایست در احساس نکردن و بی حس شدن یک استاد تمام عیار می شدند تا زنده بمانند . زیرا چنانچه سرشار از عشق و لطافت و ظرافت بودند چگونه می توانستند با دستان خالی با مرد قوی هیکل دیگری که چشم به خانه و غذا و یا زنشان دوخته بجنگند و ستیز کنند ؟ چنانچه به خود ترس راه می دادند ، چگونه می توانستند با حیوان وحشی که با سرعت تمام به آن ها نزدیک می شود روبرو شوند ؟

ما به گونه ای در این جامعه بزرگ می شویم و بار می آییم که بیشتر همرنگ دیگران شویم تا خودمان باشیم . آنان نیز که متفاوت اند و خودشان را با دیگران وفق نمی دهند مجبورند رنج بکشند و احساس شکست خورده ها را داشته باشند .

عشق ، زاده ی تعهد است . وقتی که شما به چیزی مانند رویا ، هدف یا رابطه متعهد می شوید ، نسبت به آن احساس عشق می کنید ؛ هر چه تعهد شما عمیق تر باشد ، عشق تان قوی تر خواهد شد .

بی تفاوتی دشمن عشق و زندگی است . وقتی به خودتان می گویید : "برایم اهمیت ندارد" ، نه تنها خود را از دیگری یا چیزی جدا می کنید بلکه خود را از نیروی زندگی و منشاء عشق و قدرت درونیتان جدا می سازید .

این روزها ، بی تفاوتی ، تقریبا مد روز شده است . بی تفاوت بودن یعنی سرد شدن ، مستقل از آنچه که اتفاق می افتد و حقیقتا بی نیاز بودن است .