بنام عشق، با یاد عشق، و برای عشق. عشقی که با گره خوردن نگاهی به وجودی سراسر معصومیت هر چند سو سو کنان شعله گرفت، اندک مدتی نگذشته، چنان به تسخیرم گرفت و چنان عظمتی پیدا کرد که تمام آنچه بودم به یکباره فرو ریخت و غمی بر جایش نشست، غمی از دلتنگی هایم، غمی که احساسش، احساس زیباترین احساس هاست.

  این آغاز راهی است که گام در آن نهاده ام. در دنیایی ماورای دنیای آشنایم سیر می کنم. در کویری خشک و با لبانی تشنه که حتی جرات خوردن جرعه ای آب را ندارد، پیش می روم.نه خواب است و نه رویا، نه حقیقت است و نه سراب؛ تنها یک خیال است که به حرکتم وا می دارد، پیش می روم در مسیری نا آشنا و نا معلوم، فقط می دانم که می روم، می دانم که گام نهاده ام بر جاده ای که انتها ندارد...

  ...چقدر دلتنگش شده ام.دست به قلم می برم و شروع به نوشتن می کنم، شاید اینگونه بتوانم اندکی از یاد فراقش را از ذهنم دور کنم. این مطالب را می نویسم، زینتش می دهم و وبلاگش می کنم، به امید آنکه روزی آنها را بخوانی. بخوانی و بدانی که چه طوفانی در دلم به پاست.

  تمام نوشته هایم، تمام احساسم، و تمام وجودم تقدیم به تو.....

                                        delsookhteh.tk