روزها یکی پس از دیگری می گذرد و من هر چه بیشتر در آتش درونم ذوب می شوم. لرزشی در خود احساس می کنم. هرگز فکر نمی کردم تا این مرحله پیش بروم. همیشه چیزی در درونم فریاد می زند: تو لایقش نیستی. اما این عشق است که مرا به سویش می کشد.آری، عشق را با تمام وجود احساس می کنم، لمسش می کنم، با اشکهایم لمسش می کنم؛ اشکهایی که ریختنشان را خودم نیز باور نمی کنم.

  تمام ساعات و دقایق و لحظات زندگی ام، جلوی چشمانم است. بشدت احساس تنهایی می کنم. تپش های قلبم با این رنج عجین شده اند. رنجی جانکاه که لحظه لحظه، قسمتی از وجودم را می فرساید. قادر به بیانش نیستم؛ کلمات نا چیز تر از آنند که بتوانند بیانش کنند.

  تنها تبسمی از اوست که در ذهنم ثبت می شود و می ماند، تا ابد می ماند، برای همیشه و تا قیامت.

                                                           تا قیامت 

                                       delsookhteh.tk