گفته های بزرگان درباره عشق

 

افلاطون :

 پس فیلسوفان واقعی کدامند ؟

 - آنان که عاشقان دید حقیقتند .

 

سنک  :  

 هیچ هنری دشوارتر از هنر زیستن نیست . برای هنرها و علوم دیگر همه جا استادان بیشمار می توان یافت . حتی جوانان معتقدند این علوم را چنان فرا گرفته اند که می توانند به دیگرانشان نیز بیاموزند .

هنر زیستن را باید انسان در طول مدت عمر بیاموزد ، و شگفت تر آنکه انسان باید هنر مردان را نیز در طول عمر بیاموزد .

 

مولانا جلال الدین رومی :

هزار گونه ادب جان زعشق آموزد

که آن ادب نتوان یافتن به مکتب ها

ز شاه تا به گدا در کشاکش طمع اند

به عشق بازدهد جان ز آز و مطلب ها

به پر عشق بپرد در هوا و در گردون

چو آفتاب منزه زجمله گردون ها

 

پاراسلسوس :

آن که هیچ نمی داند ، به چیزی عشق نمی ورزد . آنکه از عهده ی هیچ کاری برنمی آید ،هیچ نمی فهمد . آن که هیچ نمی فهمد ، بی ارزش است . ولی آنکه می فهمد ، بی گمان عشق می ورزد ، مشاهده می کند ، می بیند . . . هر چه بیشتر دانش آدمی در چیزی ذاتی باشد ، عشق بدان بزرگتر است . . . هر که فکر کند همه ی میوه ها در همان وقت می رسند که توت فرنگی ، از انگور چیزی نمی داند.

 

پاسکال : 

محبت برتر از عقل است و بنیاد علم و اعتقاد بر اشراق قلبی است .

دل دلایلی دارد که عقل را به آن دسترسی نیست .

 

سینت فرانسیس دی سیلز :

تکلم را با صحبت کردن و مطالعه را با مطالعه کردن و دویدن را با دویدن و کار کردن را با کار کردن خواهید آموخت . به روشی مشابه نیز عشق ورزیدن را با عشق ورزیدن خواهید آموخت . همه ی آنان که فکر می کنند برای آموختن این موارد راه های دیگری وجود دارد ، فقط خودشان را فریب داده اند .

 

کارن گلدمن :

برای رسیدن به بهشت فقط یک راه وجود دارد . در زمین آن را عشق می نامند .

 

بری و جویس ویسل :

هر رابطه ی عشقی ، شروع سفری است که آزمایش ها و آزمون های بسیاری را در سر راهمان قرار خواهد داد .

 

امانوئل (از زبان پت رودگاس) :

در هر لحظه از زندگیتان این فرصت به شما داده می شود که بین عشق و ترس یکی را انتخاب کنید . در هر لحظه از زندگیتان این حق انتخاب را دارید که تا اوج آسمان ها پرواز کنید . ترس به جز یک راه تنگ و باریک چیز دیگری ندارد . ترس قول می دهد شما را به جایی که می خواهید ببرد . اما عشق به شما می گوید بال های خود را بپوش و با من پرواز کن .

 

گروه مشاوران ران اسکولستیکو :

انسان ها مرز میان انسان و معنویت را ترسیم می کنند . این دو هرگز از هم جدا نیستند بلکه در تار و پود هم تنیده اند . چنانچه قلب و روح خود را به روی هم باز نکنید ، مشکل خواهید توانست قلبتان را به روی خدا باز کنید . چنانچه انسان ها را دوست نداشته باشید ، به آن ها و همچنین به خودتان به سادگی عشق نورزید ، نخواهید توانست به خداوند عشق بورزید . طی طریق معنوی و یا سفر روحی و معنوی ، با انسان بودن شروع می شود . آن هم با تمایل هر روزه به صادق و مهربان بودن و عشق ورزیدن ، آن هم تا سرحد توان .