ساده می گم

 

ساده می گم چون هیچی بهتر از سادگی نیست .

اون فوق العاده است . ایده آله . می دونم بهتر از اون تو دنیا نیست . زیبایی اش مسحورکننده است . نگاه سرشار از محبتش برام دیوانه کننده است . خیلی برام عزیزه . ولی چه کنم موقعیت این نیست که اینو داد بزنم . داد بزنم تا همه ی دنیا بدونه گل من همتا نداره .

وقتی ناراحت می شه ، حتی یه لحظه نمی تونم آروم باشم ؛ عجیب به هم می ریزم ؛ دیگه خودمو نمی شناسم . ولی وقتی خوشحاله مثل اینه که خدا همه ی دنیا رو ، فقط  به من داده باشه .

من چطور می تونم گل نازک گلبرگم رو ناراحت کنم ، ولی چرا بعضی وقتا این اتفاق می افته ، نمی دونم .

خیلی خوب می فهمم که اونم تمام تلاشش اینه که من ناراحت نشم .

ولی من که ناراحت نمی شم . مگه می تونم از کسی که همه چیز من شده ، ناراحت بشم ؟ مگه میشه که از دست کسی که از نفس کشیدن هم برات مهم تره ، ناراحت شد ؟

اگه هم بعضی وقتا یه اتفاقایی می افته و یه طورایی می شه که اخمام می ره توی هم ، هیچ وقت معنیش این نیست که ذره ای از عشقم کم شده باشه .

چقدر عجیب و جالبه . فکر نمی کردم با این کلمات زوار در رفته بشه انقدر راحت عشق رو نشون داد . همیشه فکر می کردم باید اتو کشیده نوشت تا یه چیز خوب از آب در بیاد  ولی مثل اینکه این طوری هم میشه.

آره از این به بعد می خوام هر وقت آسمون دلم ابری شد یا آفتابی ، همین طوری بنویسم .

حالا فکرشو بکنید ده سال دیگه نشستم دارم همینا رو می خونم ...