دل من می شکند

 

من هیچ وقت هیچ چیزی رو برای خودم نخواستم ، هیچ چیزی . و خواسته ی اون برام خیلی بالاتر از چیزی هست که من می خوام . من چنان احترامی برای خواسته ی اون قائلم که حتی خودش هم نمی تونه تصور کنه . من هرگز خلاف مسیری که اون برای زندگیش انتخاب کرده ، حرکت نخواهم کرد . هرگز. هرگز. هرگز.

اگه اون فکر می کنه که همراه و هم مسیر زندگیش کسی دیگه است ، و اگه شرایط نمی ذاره به چیزی که می خواد برسه ، این وظیفه ی منه که هر کاری بکنم تا به خواسته ی واقعی اش برسه . اون باید به چیزی که می خواد برسه . باید .

همه ی اینا رو در حالی می نویسم که غمگین ترین روزهای عمرم رو پشت سر می گذارم . ولی می دونم که راه درست همینه . احساس من هرچه بوده و هرچه که هست ، انتظار درک اونو از هیچ کس ندارم ، من هیچ انتظاری از هیچ کس ندارم . همیشه مهم ترین و عزیزترین شخصیت زندگیم بوده . و این عشق برای همیشه بر دلم باقی خواهد ماند . بزرگترین عشق زندگیم ، و عشقی دیگر به جز آن را بر قلبم راهی نخواهد بود . در طول روز، تک تک  ساعات شبانه روز دیوانه وار بهش فکر می کنم ؛ یه لحظه از ذهنم دور نمی شه . دوباره به یاد می آرم ، عشق من – چه بزرگ باشه چه کم اهمیت – اون چیزی نیست که اون بهش دل بسته باشه ، اون چیزی نیست که اون به دنبالش باشه .

و دل من می شکند . ولی آنچه خواسته ی اوست ، همان است که من می خواهم . و بی تردید ذوب شدن در عشق او برای من اینگونه خواهد بود .